وقتی عاشق زندگی هستيد
از ديد يک عاشق به دنيا نگاه می کنيد.
وقتی با ديد عشق همه چيز را بنگريد،
متوجه زيبايی در هر چيزی می شويد،
و در هر لحظه دستخوش تعجب و شگفتی شده،
عشق را در همه چيز جستجو می کنيد
                                              <<  باربارا  >>                                      

با سلام و عرض خسته نباشید به تموم دوستان
  
كيستم من ؟
 
 

 
کيستم من ؟ دختري آميخته با درد


يا که يک درد بزرگ ،شايدم صندوقچه درد


من ندانم کيستم !


از کجا آمده ام به کجا خواهم رفت ؟


دختري از جنس بارانم ؟!


يا که يک درياي غم،شايدم صحراي غم !


من ندانم کيستم ؟! چيستم ؟!


چه کسي مي داند ؟


يکتا خالق هستي !


يافتم کيستم !


آري من تنها ، بنده ي اويم .... 

  


زندگي مي گويد سهم تو تنها درد و اشک است مي گويد سرنوشت تو را با اشک رقم زده ايم و تو را با درد آميخته ايم . مي گويد تو از جنس باراني اما نمي دانم چرا هميشه دلم بارام مي خواهد آنقدر باران که اشک چشمانم را در ميان قطرات باران پنهان شود . زندگي به من آموخت که هيچ چيز و هيچ کس نيستم و تنها بايد مطيع يکتا خالق هستي باشم . آري ! زندگي به من آموخت که بسوزم و با زندگيم بسازم پس لب از لب باز نمي کنم و مي سوزم و مي سازم ، آري سوختن ، هيچ نگفتن ، هنر است و تنها مي گويم :


                                                                     اين نيز مي گذرد ...

 
 

dostdareton

marge fakhte

آنگاه که غرور کسی را له می کنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ، آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی، آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ، می خواهم بدانم،دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟. بسوی کدام قبله نماز می گزاری که دیگران نگزارده اند

 


کسی که طعم واقعی تنها بودن را نچشیده باشد از عشق هیچ نمی داند

آی دنیا دنیا  دنیا              آی دنیا آی دنیا 
چه کردی با عمرما آی دنیا آی دنیا
به من خیال راحت یک نفسم ندادی
هرچی ازم گرفتی دیگه پسم ندادی
یه باغ گل میخواستم
جزقفسم ندادی
من به بد کرده چرا روبزنم
پیش دنیا چرا زانو بزنم ؟
من که خورشیدو توی قلبم دارم
واسه چی یه گوشه سوسوبزنم ؟
من دیگه دل رو هرگز به دست غم نمیدم
من دیگه بیشتر از این تن به ستم نمیدم
هرچی که مونده از عمر دیگه هدر نمیدم
هرچی دلم بسوزه گریه رو سر نمیدم
نمیگم نا امیدم نمی گم چی کشیدم
توبرد وباخت هستی تن به ضررنمیدم

يه قطره بارون وقتی داره از روی برگ ليز ميخوره اونم باز نميدونه که وقتی به زمين برسه بازم توی خاک محبوس ميشه اگه جای اون قطره بودم هيچ وقت سبزی برگ رو با خشکی زمين عوض نميکردم

راز دلت را به چشمانت هم نگو چون می گریند و راز نگه نمی دارند

به زبانت هرگز رخصت مده که پیش از اندیشه ات به راه بیفتد

قلبت را به کسی بسپار که قلب همه ی هستی برایش میتپد

نگفته را می توان گفت اما گفته را نمی توان پس گرفت

عاقل هر چیزی را نمی گوید

عشق با یک نگاه آغاز می شود و با یک اخم پایان می پذیرد      

سکوت طلاست،کم گویی نقره و پر گفتن بلا

بیاید بیاید که باز شهر مژده رسید

برخیزید برخیزید زغفلت وقت جاذبه رسید

بخواهید بخواهید که بهترین ماهی مطالبه رسید

بنگرید بنگرید فرشته نجات به لانه رسید

دور شوید ز خطاء کنید یاد صنم یکتاء

چو ز آسمان امید لطف بیکرانه رسید

بروید به کنار صف بستگان خانه دلبر

که روز خوش برفتن در محبوبه رسید

بخوانید سرود وفاء شوید نادم جفاء

جانان شاد است عجب فرصت توبه رسید

مسیر بشنو ترانه عشق سر کرده کاینات

چو امروز روز نزول کتاب عاشقانه رسید

شعر از عزیز مسیر

¬¬¬

                     برای دیگران چون کوه بودن              ولی در ذهن خود ارام شکستن

اینجا جای من نیست

برروی این زمین غریبم

این آسمان سقف خانه من نیست

نباید به اینجا می آمدم

اینجا تبعید گاه من است

چه گناهی من را به این غربت دور رانده است؟!

خسته از نـامَـردُمم ، وز مرغ شب  تنها ترم

آنقــدر تنهــــا كه كس جز غــم نباشد يـاورم

حســــرت پـرواز دارم ، قــــدرت پرواز نه

آن توانـايي كه ديـــدي رفت از بال و پـــرم